عکسهای از نوروز سال96 از روستای زیبای ابیانه

چهارشنبه 16 فروردین 1396 09:22 ق.ظنویسنده : behroz mohseni

 

آخرین ویرایش: دوشنبه 11 اردیبهشت 1396 12:13 ب.ظ

 

موزه مردم شناسی ابیانه

جمعه 9 مرداد 1394 02:07 ب.ظنویسنده : behroz mohseni

 

آخرین ویرایش: جمعه 9 مرداد 1394 02:12 ب.ظ

 

دروازهای ورودی ابیانه

چهارشنبه 7 مرداد 1394 04:23 ب.ظنویسنده : behroz mohseni

 

ابیانه در گذشته دارای دو دروازه بوده؛ یكی در غرب روستا، در كنار محل فعلی بانك که به آن دروازه زیارتگاه

 می گویند و دیگری در ورودی شرقی روستا در محله هرده که به آن دروازه هرده می گویند


آخرین ویرایش: چهارشنبه 7 مرداد 1394 04:34 ب.ظ

 

آب انبار ها

چهارشنبه 7 مرداد 1394 04:18 ب.ظنویسنده : behroz mohseni

 

.ابیانه دارای چهار آب انبار است كه در حال حاضر از هیچ یك از آنها استفاده نمی شود. این آب انبارها عبارتند از

  میان ده: در محله میان ده قرار دارد و گفته می شود حدود صد سال پیش ساخته شده است

پُرزله: در محله بالای ده در كنار مسجد پرزله قرار دارد و گفته می شود كه قدیمی تر از آب انبارهای دیگر است

 پالیزه: در محله یوسمون در كنار پالیزه قرار دارد

 پَ باغچه یا پَس باغچه: در محله یوسمون قرار دارد

  

 


آخرین ویرایش: چهارشنبه 7 مرداد 1394 04:32 ب.ظ

 

حمام ابیانه

چهارشنبه 7 مرداد 1394 04:11 ب.ظنویسنده : behroz mohseni

 

ابیانه دو حمام در دو محله بالا و پایین دارد كه در حال حاضر حمام محله پایین (هرده) خراب شده و همه

 اهالی از حمام محله بالای ده استفاده می كنند. در گذشته حمام و سلمانی محله بالا و پایین ده جدا بوده

 است، خانم بیبی كاشی، یكی از اهالی محله هِرِدهکه از 25 سال پیش حمامی ده بوده، در حال حاضر نیز

 به این کار مشغول است. نگهداری و تعمیرات حمام از محل هزینه عمومی ده است. هزینه حمام برای هر نفر

 ابیانه ای یك تومان بوده ولی افراد غربیه پول بیشتری می پرداختند. زنان معمولاً برای حمامی یك قرص نان

 می بردند، پسران نیز تا قبل از ازدواج می توانستند مزد حمامی را نپردازند. در حال حاضر در قسمت ورودی

 حمام صندوقی گذاشته شده است که پول حمام را در آن می گذارند. به گفته اهالی، ابیانه مدت زیادی

 است که حمام دوش دارد. گفتنی است که سوخت حمام در گذشته گون بوده است.


آخرین ویرایش: چهارشنبه 7 مرداد 1394 04:33 ب.ظ

 

ابیانه و ثبت در یونسکو

یکشنبه 4 مرداد 1394 02:25 ب.ظنویسنده : behroz mohseni

 

مدیر کل میراث فرهنگی ، صنایع دستی و گردشگری استان اصفهان گفت: پرونده روستای ابیانه جهت ثبت جهانی در دست آماده سازی است .

به گزارش واحدخبر اداره امور فرهنگی و روابط عمومی استان اصفهان" فریدون اله یاری" افزود: کار مطالعاتی روستای ابیانه جهت ثبت جهانی در دست اجراست و فعالیتهای مربوطه جهت آماده سازی و ارسال پرونده روستای ابیانه به یونسکو در سال 2017 به سرعت در حال انجام است .

وی اظهار داشت : آماده سازی پرونده روستای تاریخی ابیانه در راستای بازدید چند روز پیش معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری از ابیانه به جریان افتاد.

به گفته وی ، قرار است کمیته راهبردی و کارشناسی در جهت تسریع در آماده سازی پرونده ی این روستا تشکیل گردد.

"جواد چهرراضی" سرپرست پرونده ثبت جهانی روستای ابیانه نیز گفت: خوشبختانه اقدامات اولیه جهت ثبت روستای ابیانه صورت گرفته و دهداری و شورای اسلامی روستای ابیانه نیز آمادگی خود جهت همکاری برای ثبت این روستا را اعلام نمودند.

سبک زندگی ، موقعیت جغرافیایی ، سبک خانه هایی که ازخاک رس قرمز رنگ تشکیل شده ،خشتی ، آجری وسنگی بودن خانه هایی که در سراشیبی قرار گرفته ، آثار تاریخی مانند آتشکده ابیانه ، مسجد جامع و قدیمی  این روستا ، دو زیارتگاه یکی مرقد شاهزاده عیسی و شاهزاده یحیی در جنوب روستا و لباس سنتی مردم روستا که هنوز هم میان آنها رواج دارد و در حفظ آن تاکید و تعصب از خود نشان می‏دهند( مردان شلوار گشاد و درازی از پارچه سیاه و زنها از پیراهن بلندی از پارچه‏ های گلدار و رنگارنگ استفاده می نمایند، علاوه بر این، زنهای ابیانه معمولا چارقدهای سفیدرنگی بر سر دارند) باعث منحصر به فرد شدن این روستا گردیده و گردشگران زیادی را از سراسر دنیا به خود جذب نموده است .

این روستا در تاریخ ۳۰ مرداد ۱۳۵۴ با شماره ثبت ۱۰۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.

روستای ابیانه در ۴۰ کیلومتری شمال غربی نطنز، در دامنه کوه کرکس است. این روستا یکی از بلندترین نقاط مسکونی در ایران است.


آخرین ویرایش: یکشنبه 4 مرداد 1394 02:29 ب.ظ

 

افتتاح آسیاب

یکشنبه 4 مرداد 1394 02:17 ب.ظنویسنده : behroz mohseni

 

آخرین ویرایش: یکشنبه 4 مرداد 1394 02:19 ب.ظ

 

عجایب ابیانه

جمعه 26 تیر 1394 04:10 ب.ظنویسنده : behroz mohseni

 

ابیانه روستای عجیبی است. روستایی که به صورت پلکانی روی دامنه کوهی برپا شده و به رنگ سرخ است. اهالی این روستا هنوز لباس‌های سنتی خود را می‌پوشند و متولدین آن معمولا تحصیلات عالی دارند. امروز روستا از جوانان خالی است.

روستای ابیانهخبرگزاری میراث فرهنگی- گردشگری- در میانه راه کاشان به اصفهان، در دامنه کوه های کرکس،  یکی از روستاهای استثایی و منحصربفرد ایران قرار دارد. ابیانه روستایی تاریخی که بافت خود را کاملا حفظ کرده در کنار نام هایی مثل ماسوله، میمند و کندوان تاریخ، چشم انداز و میراث معنوی دست نخورده اش را در معرض دید  گردشگران می گذارد.

یکی از عجایب این روستا رنگ قرمز و اخرایی خاک آن است که جدای از منظره در ساختمان های روستا نیز بکار رفته و بطوریکه ابیانه از فاصله دور به شکل لکه ای سرخ و سبز دیده می شود. سرخی خاک روستا به دلیل وجود آهن موجود در آن است.

در فاصله اندکی از روستا و در دل کوه حفره های انسان ساختی دیده می شود که از آن بعنوان آغل حیوانات و انبار استفاده می شود. از آنجا که زمین روستا پر از سراشیبی است مردم این حفره ها را در دل کوه ساخته و وسایل غیر ضروری شان را بدون نگرانی از سرقت در آن ها نگهداری می کنند.

روستای ابیانه در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است. بدون در نظر گرفتن قدمت و بناهای تاریخی آن، این روستا بافت و فرم معماری، لباس، گویش، آداب و رسوم و .... خود را بشکلی منسجم حفظ کرده است که همین یکی از مهمترین جاذبه های گردشگری روستا به شمار می رود.

دیدن افراد در لباس های محلی چیزی نیست که امروزه حتی در روستاها هم رایج باشد، اما نکته جالبی که در ابیانه خواهید دید اهالی تقریبا مسن هستند ک همگی بالباس محلی بر تن دارند.

لباس مردان شامل قبا ، شلواری سیاه رنگ ، کلاه نمدی و گیوه است. زنان نیز پیراهن های گشاد گلدار با شلوار می پوشند، چارقدهای معروف سفید و بزرگ زنان ابیانه هم نیازی به معرفی ندارد. در فصول سرد مانتوی گرمی به نام ارخالق لباس زنان روستا را تکمیل می کند.


آخرین ویرایش: جمعه 26 تیر 1394 04:16 ب.ظ

 

غذاهای ابیانه

جمعه 26 تیر 1394 03:58 ب.ظنویسنده : behroz mohseni

 


ابیانه‌ای ها زبان به خصوصی دارند؛ پس نام غذاهایشان علاوه بر متفاوت بودن، کمی عجیب است. بهتر است دستور پخت غذاها را در سفر به ابیانه از خود ساکنین ابیانه بپرسید.

غذاهای ابیانه، نمونه غذاهای کویر و حاشیه کویر ایران هستند، سالم، طبیعی، ساده و بسیار خوش طعم. بخاطر داشته باشید که ابیانه میانگین سنی بالایی دارد که معرف سلامت تغذیه اهالی آن است. هنگامی که در روستا هستید با یکی دو تا از پیرزنان خوش صحبت ابیانه صحبت کنید و دستور تهیه خوراک های سالم روستا را بگیرید. تعدادی از غذاهای ابیانه در زیر معرفی می شوند:

رسمی ترین غذای مردم ابیانه، "گیپا" نام دارد که نوعی قرمه است که عمدتا با گوشت گوسفند قربانی پخته می شود.

"کاروانی" نیز غذایی شبیه کله جوش است که مانند بقیه شهرهای کویری در ابیانه نیز بعنوان یک غذای رایج تهیه می شود. کاروانی را با کشک ساییده، نعناع و پیاز داغ می پزند.

"جوبن" نیز غذایی ساده است که با جوی ترش تهیه می شود

از دیگر غذاهای محبوب اهالی ابیانه،" آردینه"، خوراکی تهیه شده از سبزی های محلی و دوغ است.


آخرین ویرایش: جمعه 26 تیر 1394 04:03 ب.ظ

 

سوغاتی های ابیانه

جمعه 26 تیر 1394 03:53 ب.ظنویسنده : behroz mohseni

 

سوغاتی ابیانه از طبیعتی است که ابیانه را در برگرفته‌است. یکی از سوغاتی‌های ابیانه لواشک است که هنوز در بین جوانان طرفدار زیادی دارد

خانه های اخرایی روستا با پنجره های چوبی در حالیکه روی پله هر یک، یک یا چند نفر از اهالی روستا نشسته اند و برخی سوغات روستا را به معرض فروش گذاشته اند منظره ای جذاب است.

مهمترین سوغات ابیانه انواع زیورآلات دست ساز مثل گردنبند و دستبند هستند. آویزهای تزیینی دیواری، قالی و گیوه از دیگر صنایع دستی روستا هستند.

لبنیات ابیانه هم بسیار مرغوب ایت و در کنار گردو و بادام، سیب و آلو از دیگر سوغات این روستای تاریخی به شمار می آیند

هنگام خرید از ابیانه به خاطر داشته باشید، زنان و مردان سالمندی که از آنها خرید می کنید، آخرین بازماندگان ساکنان دائمی روستا هستند و معیشت بسیاری از آنها از فروش سوغات تامین می شود.


آخرین ویرایش: جمعه 26 تیر 1394 03:57 ب.ظ

 

با برخی از اثار دیدنی و تاریخی ابیانه به طور مختصر آشنا شوید

چهارشنبه 24 تیر 1394 04:24 ب.ظنویسنده : behroz mohseni

 

مسجد جامع: از آثار تاریخی ابیانه مسجد جامع است كه در محله <هر ده> یا میان ده قرار دارد. سه در ورودی با طاق گنبدی ضربی و درهای منبت كاری شده آن با گل و بوته و خطوط برجسته از ویژگی‌های معماری این مسجد است. در ورودی آن در سال 1311 هجری قمری از سوی استاد صفرعلی بیدگلی ساخته شده است.

 

 

مسجد پرزله: از دوره ایلخانیان به جا مانده است و در محله‌ای به همین نام قرار دارد. این مسجد با ایوان مشرف به كوچه مجاور در 2 طبقه ساخته شده كه طبقه دوم یادگار عصر صفویه است. در مجاورت آب انبار درب دو لنگه‌ای با تاریخ 1058 به راهروی كوچكی متصل می‌شود.

 

 

آتشكده‌ هارپاك: ابیانه یك آتشكده نیز دارد. وقتی به ما گفتند و نشانی دادند، رفتیم و پیدا نكردیم. پیرمردی آن نزدیكی‌ها بود از او پرسیدم گفت به پشت سرتان نگاه كنید، شما همین الان در آتشكده بودید. بله در طول مسیر كوچه‌ها به چند سقف بر می‌خوریم كه به این راهروهای سر پوشیده ساباط می‌گویند. آتشكده‌ هارپاك در اولین ساباط مسیر اصلی قرار دارد، یعنی در واقع شما نبایستی دنبال جایی مانند مسجد یا زیارتگاه باشی، بلكه آتشكده زیر سقف یكی از كوچه‌هاست یعنی دو طرف آن باز است. این بنا در زمان هخامنشیان (2500 سال پیش) بنا شده و در زمان ساسانیان (1500 سال پیش) به اوج معماری خود رسیده است. كوروش هخامنشی به پاس صبوری، جوانمردی و همت بلند هارپاك فرمان داده بود در سراسر قلمرو امپراتوری آتكشده‌هایی به نام وی بنا شود. احتمال می‌رود این آتشكده یكی از آنها باشد و از آنجا كه در هیچ جای ایران آتشكده‌ای به این نام وجود ندارد، می‌توان به اهمیت ابیانه در دوران گذشته پی برد.

 

 

هینزا: آثار زرتشتیان در ابیانه به آتشكده خلاصه نمی‌شود. در دامنه سرسبز كركس كوه كه در جنوب ابیانه واقع است، زیارتگاه متروكه‌ای هست به نام بی‌بی زبیده خاتون. اما نام واقعی آن هینزاست كه شاید تحریف شده میترا باشد. بنای مكعب شكل روباز كه در دامنه كوه ساخته شده و محل نیایش ایزدمهر بوده است. اما سنگ‌های عظیم آن را از نظرها پنهان می‌دارند كه حاكی از اشكال نمادین و پر رمز و راز نیایش مهر و آناهیتاست.

 

 

امامزاده: مردم ابیانه بخشی از فرهنگ مذهبی خویش را مدیون مامنی است زیبا و دلگشا به نام امامزاده كه نام شریف 2 تن از فرزندان امام موسی كاظم‌ع را با خود دارد. بنای مذكور احتمالا متعلق به قرن هشتم (ه . ق) است. گنبد 8 وجهی فیروزه‌ای امامزاده نمای زیبایی را در روستا ایجاد كرده است.

 

 

خانقاه: ابیانه 2 خانقاه داشته است كه از بناهای دوره شاه عباس صفوی بوده‌اند. یكی از آنها خانه‌ای خشت و گلی است كه چشمگیر نیست و به محل ساخت این خانقاه و كوچه‌های اطراف آن برخونگاه می‌گویند. خانقاه دیگری به نام خانه اشرفی در ابیانه وجود دارد و بر سر در ورودی آن نقاشی‌های بسیار ظریفی مشاهده می‌شود، كه از نظر هنری بسیار جالب و دیدنی است. سبك نقاشی‌ها كه به شاگردان رضا عباسی نسبت داده می‌شود، بر خانقاه بودن این محل تاكید دارد.

 

 

حسینیه: در محله پایین، جنب امامزاده در سراشیبی كوه مشرف به باغ‌های دشت ساخته شده است. طراحی و اجرای این بنا از سوی آقای محمد شبگرد در سال 1381 با كمك مالی اهالی روستا و توجه شایان هیات امنا انجام گرفته است. این بنا با چشم اندازی بدیع و زیبا مجموعه‌ای از هنرهای معماری ابیانه را در خود جای داده است.

 

 

غار پری هل: پشت كوه‌های جنوبی مشرف بر روستا، منطقه كوهستانی پی اسپه (پر سفید) واقع شده است. صعود به خط‌الراس ارتفاعات جنوبی ده از دره دیزنده و رسیدن به قله نرقچون (نرقوچان) در حدود 4 ساعت و از آنجا تا دهانه غار در حدود یك ساعت پیاده زمان می‌برد

غار از مدخل تا انتها از 3 دربند و یك نهانگاه تشكیل شده است. این غار با دیواره‌های مرمرین و آویزه‌هایی به صورت چهلچراغ كه از چكیدن آب به وجود آمده، موزه‌ای طبیعی ایجاد كرده است كه هر ببینده را به شگفتی وا می‌دارد.

 

 

قلعه‌ها: ابیانه شامل 3 محله به نام‌های پایین ده، یسمان و پل است. این محلات قلعه‌های استحفاظی داشته‌اند كه اینك نیمه مخروبه است. قلعه پایین ده (هرده) بر صخره‌ای ایستاده و فقط از طرف درب ورودی راه آمد و شد داشته كه در مواقع اضطراری پناهگاه مناسبی بوده است. محله پل (پاله) و محله یسمان مشتركا یك قلعه داشته‌اند كه بر ستیغ كوه سنگی ساخته شده است. بر دامنه جنوبی روستا قلعه پاله همونه دیده می‌شود. كمی دورتر از محدوده فعلی روستا 2 قلعه دیگر نیز به نام‌های نزاتون و شكاكی دیده می‌شود.

 

سینا ایرانپور اناركی‌


آخرین ویرایش: جمعه 26 تیر 1394 04:06 ب.ظ

 

جاذبه‌های گردشگری

شنبه 20 تیر 1394 09:52 ب.ظنویسنده : behroz mohseni

 
اذبه‌های گردشگری روستای تاریخی ابیانه عبارتند: 
درختزارها و تفرجگاه‌های حاشیه رودخانه، دامنه کوه کرکس و چشمه دو‌آبی، که از جاذبه‌ها و دیدنی‌های طبیعی روستای ابیانه است. 
آتشکده هر پارک، که در میان روستا واقع شده، قدمتی دیرینه دارد و گفته می‌شود از آثار دوره ساسانی است. قلعه تاریخی، موزه مردم شناسی و آب انبار قدیمی، که از آثار تاریخی و فرهنگی روستای ابیانه می‌باشند. از جاذبه‌های مذهبی این روستا می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: 
مسجد جامع روستا، که با توجه به کتیبه آن، از آثار قرن پنجم هجری قمری است. منبر چهار پله منبت‌کاری شده، محراب چوبی نفیس و در ورودی آن از آثار ارزشمند این مسجد است. بر روی منبر، تاریخ سال 466 هجری قمری حک شده و بر روی محراب، تاریخ جمادی‌الاول سال 776 دیده می‌شود. 
آرامگاه شاهزاده یحیی و شاهزاده عیسی، که نسب هر دو به حضرت امام موسی کاظم (ع) می‌رسد، از زیارتگاه‌های روستای ابیانه است. 
مسجد حاجگاه، که در کنار صخره کوه سنگی غرب روستا ساخته شده و در نفیسی از چوب سیاه گردو دارد. بر روی در، سال 953 ه‍.ق. حک شده است. 
مسجد و حسینیه پرزله، که دری از چوب گردو دارد و بر روی آن تاریخ 701 ه‍.ق. با خط برجسته نسخ کنده‌کاری شده است. این مسجد ازا آثار دوران ایلخانیان است.
مردم روستای تاریخی ابیانه آداب و رسوم خاصی در برگزاری ایام عزاداری ماه محرم دارند. از جمله این مراسم می‌توان به نخل گردانی و حمل نخل در کوه اشاره کرد. مردم این روستا در چهارشنبه سوری نیز مراسم پریدن از روی آتش را برگزار می‌کنند و نغمه‌های فولکلوریک را به صورت گروهی می‌خوانند. در این نوع همنوایی ترانه خوانی، از سازهای زهی و کوبه‌ای استفاده می‌شود. ایام مربوط به اعیاد ملی و مذهبی از جمله عید نوروز و عیدهای فطر، قربان و دیگر روزهای مشابه با مراسم ویژه برگزار می‌شود. 
صنایع دستی روستای ابیانه از قبیل زیورآلات زنانه، لباس‌های سنتی، لیف‌های بافتنی و نقره‌جات، ضمن جلب نظر گردشگران از سوغاتی‌های روستا نیز به شمار می‌روند. 
از دیگر سوغاتی‌های ابیانه می‌توان به خشکبار و میوه‌های متنوع در فصل تابستان و پاییز اشاره کرد. 
غذاهای محلی ابیانه، از جمله انواع کباب، آش، آبگوشت و گیبا مورد توجه گردشگران قرار می‌گیرند.
دسترسی: این روستا در مسیر دره‌ای بسیار زیبا از طریق اتوبان اصفهان، با جاده آسفالت، دسترسی مناسبی دارد و هر ساله هزاران گردشگر از این روستا دیدن می‌کنند.
آخرین ویرایش: شنبه 20 تیر 1394 09:56 ب.ظ

 

الگوی معیشت و سکونت

شنبه 20 تیر 1394 09:48 ب.ظنویسنده : behroz mohseni

 

براساس نتایج سرشماری سال 1375، جمعیت روستای ابیانه 284 نفر بوده است که در سال 1385، به 278 نفر کاهش یافته است. 
اقتصاد این روستا براساس فعالیت‌های باغداری، دامداری و صنایع دستی استوار شده است. محصولات عمدة باغی و سردرختی روستا گلابی، سیب درختی، خرمالو، بادام و گردو می‌باشد. گوشت و فرآورده‌های لبنی مانند کره، روغن حیوانی، دوغ، کشک و قره قوروت از جمله محصولات دامی روستا به شمار می‌آیند. 
در روستای کوهپایه‌ای ابیانه، شیب زمین عنصر اصلی شکل‌گیری ساختار کالبدی روستا را تشکیل داده است. 
خانه‌های روستائیان بر روی دامنه شمالی دره و بر روی بستری از سنگ‌های سبز رنگ رسوبی استقرار یافته‌اند و ساختار پلکانی دارند. مصالح خانه‌ها به طور عموم از جنس سنگ، ملاط خاک سرخ و چوب می‌باشد. اکثر ساختمان‌ها دو طبقه و با سقف‌هایی از چوب و شاخه درختان ساخته شده‌اند. معمولاً رج چوب‌های سقف را با ملاط کاهگل عایق‌بندی می‌کنند. ضلع شمالی روستا به دیواره‌ای از کوه محدود است که لایه‌های رسوبی آن رنگ‌آمیزی طبیعی بسیار زیبایی دارد. کوچه باغ‌ها و راه باریکه‌هایی که از میان انبوه درختان می‌گذرند، شبکه راه‌های داخلی روستا را تشکیل می‌دهند.
آخرین ویرایش: شنبه 20 تیر 1394 09:52 ب.ظ

 

تاریخچه روستای ابیانه

شنبه 20 تیر 1394 09:38 ب.ظنویسنده : behroz mohseni

 
[http://www.aparat.com/v/WSqYz]

آخرین ویرایش: - -

 

تصاویر دیدنی روستای زیبای ابیانه 1

پنجشنبه 18 تیر 1394 02:50 ب.ظنویسنده : behroz mohseni

 

آخرین ویرایش: پنجشنبه 18 تیر 1394 03:02 ب.ظ

 

تصاویر دیدنی روستای زیبای ابیانه 2

پنجشنبه 18 تیر 1394 02:34 ب.ظنویسنده : behroz mohseni

 

آخرین ویرایش: پنجشنبه 18 تیر 1394 02:49 ب.ظ

 

تعداد کل صفحات ( 5 ) 1 2 3 4 5
 
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو | Buy Website Traffic